Wow! Zoveel lezers, wat leuk!
View My Stats
Laatste reacties
Mijn boekjes

Famkes weblog

Op 4 december is mijn boekje "Famkes Weblog" uitgekomen. Het gaat over de (on)gewone dingen die allemaal in ons gezin gebeuren.

Dwaze maar ook serieuze dingen worden er in besproken, zoals de innige band die Famke met haar vader had.
Nostalgie, vermengd met zaken uit het heden.
 
Het boekje is te bestellen bij mij. Stuur me dan een mailtje (famkesweblog@gmail.com) en ik zal ervoor zorgen dat je een boekje krijgt. Het boekje heeft 176 pagina's, is geïllustreerd door Amy en het kost € 15,95.
----------------------
 
Famke gaat worldwide
 
 
Donderdag 24 juni is mijn tweede boekje "Famke goes worldwide" uitgebracht. Famke vertelt vol humor over haar gezin, waar steeds de meest dwaze dingen gebeuren. Wil je eens lekker lachen? Bestel dan een boekje. Het boekje is 111 blz. dik en het kost € 14,95. De illustraties zijn wederom van dochter Amy. Stuur me een email en ik zorg ervoor dat je het gevraagde krijgt. Emailadres: famkesweblog@gmail.com
---------------------
 
@ Famkeshome
 
 
Op 25 november is mijn derde boekje @Famkes home uitgekomen.
Als blunderen een beroep is dan is Famke zo ongeveer een professional. In @Famkes home vertelt ze op een vrolijke manier over de dingen die allemaal fout gaan in haar gezin. Ze spaart niemand, vooral zichzelf niet. Een heerlijk boek met ondanks de dwaze situaties toch ook veel herkenningspunten. Lach, herken en geniet!
Wil je dit boekje bestellen? Dan kun je een mailtje sturen naar famkesweblog@gmail.com en dan zorg ik ervoor dat je een boekje krijgt.

 

.
Hotel Famke
Vannacht bedacht ik me hoeveel mensen er wel niet bij ons ingewoond hebben. En ja, dat is echt niet normaal. Nieuwsgierig? Nu, daar gaat ie dan.
Liz, een nicht (nee niet die van mijn blogje laatst, maar een ander) uit Canada kwam een weekend bij ons logeren en bleef 3 maanden. Echt waar, "want bij ons was het zo leuk". De oude tante waar ze oorspronkelijk zou logeren kwam 1x per week bij ons langs, duwde ons wat geld in handen en verdween snel weer, blij dat ze van het jonge (16,17 jaar) grut af was.
Toen gaven we ons op voor SOS Kinderen. Zielige kindertjes die niet op vakantie konden, zouden 2 maanden bij ons logeren. Tuurlijk, plek hadden we wel niet maar dat waren de kinderen waarschijnlijk ook niet gewend. We hadden al gemeld dat we ook wel een broertje en zusje wilden, geen gezin scheiden. In eerste instantie kregen we een jongetje van 6 uit een kindertehuis en meteen gingen we hem schrijven, foto's van ons, de kinderen en de hond sturen. Na een week werden we gebeld. Ze zaten met 2 kinderen in hun maag. De vrouw waar ze zouden logeren had haar heup gebroken en kon logischerwijs de kinderen nu niet hebben. Als wij nu dat kind uit het tehuis inruilden voor de 2 kinderen, dan waren alle problemen opgelost. Voor het tehuiskind vonden ze dan wel een ander plek. Mijn lief werd woest. Ben je nu helemaal gek? Dan maar 3 kinderen. Eentje meer of minder, mwah, moest kunnen. Ach ja, we hadden zelf ook al 2 en daar konden nog best 3 bij. Tuurlijk! Toen we naar onze kleine bovenverdieping keken kregen we het toch wel even benauwd. Hoe moest dit? En toen, eureka, gewoon 3 bedden tegen elkaar, de deur openlaten (ja, die kon ook niet meer dicht) en dan konden er gemakkelijk 5 kinderen slapen. Per slot van rekening waren die van ons nog klein. En zo hebben we 6 weken geleefd, prop- en propvol maar leuk!
Daarna kwam een zwager "even" bij ons in. Hij had een probleem en moest even weg. Tuurlijk! "Even" is geen enkel probleem. Het werden 6 maanden. Maar wel erruug gezellig.
Toen brak er brand uit in onze buurt bij kennissen. Nou ja kennissen, het was de zwager van mijn liefs zus. Beetje, heel klein beetje familie. Man, vrouw en 3 kinderen, waaronder een baby van 6 maanden. Hun huis brandde totaal af en niemand die zich om hen bekommerde. Nu zou ik denken: hoe kan dat? Maar ja, toen was ik nog dom. En verontwaardigd! Kom maar bij ons hoor! Tuurlijk! 3 maanden hebben ze  bij ons ingewoond en lieve help, wat heb ik me vreselijk aan die lui geergerd. Nogal logisch dat de familie hun niet wilde hebben. Maar ja, we hadden nu eenmaal a gezegd...
Een oude kennis was na het overlijden van zijn vrouw opnieuw getrouwd. Sneu genoeg werkte het huwelijk niet. En dat terwijl hij al in de 80 was!!! Met een blauw oog stond hij bij ons op de stoep. Jazeker, ze hadden gevochten. En hij meldde dat hij ging scheiden. Ja zeg, zo iemand laat je niet op de stoep staan, die laat je binnen, geef je koffie en je probeert je lachen in te houden vanwege het blauwe oog. Hij kwam weer in Bolsward wonen, vertelde hij. Er zou toch nog wel een huisje voor hem zijn, toch? En tot zolang ging hij bij zijn zoon inwonen. Verschrikkelijk vond hij dat, maar ja wat moest hij? Ach, mijn lief wist wel raad. Hij sloeg een arm om de oude man heen en zei: "Onze zoon is net de deur uit. We hebben hier ook nog wel een kamer voor je hoor." En 10 minuten later stond zijn auto voor de deur, koffer in de gang. Wat heb je nu weer gedaan? waagde mijn lief ook nog tegen mij te zeggen. Ik???? Ik??? Ok, ik ben er niet te beroerd voor, maar dit was NIET mijn schuld. Maar goed, hij is 2 maanden bij ons gebleven en we hebben totaal geen last van hem gehad. Integendeel, we vonden het weer reuze gezellig.
En dan heb ik het nog niet over de onverwachte logeerpartijen van vrienden of kennissen van onze kinderen "die de bus gemist hebben" of "die niet meer terug konden"en andere ellende. Het getraumatiseerde gezin uit Rwanda die helemaal gek werden van het lawaai in de AZC's, zielige dieren (notabene een keer een Newfoundlander van 80 kg, hoe krijg je het voor elkaar?) een keer een waterhoen die vastgevroren zat aan het ijs en 3 dagen in een doosje bij de kachel lag, ontelbare vogels met kapotte vleugels, zielige poesjes. En weten jullie nog het Franse stel, die kennissen waren van kennissen en graag Friesland eens wilden bekijken. Die zijn ook 3 dagen hier geweest. Was wel weer reuze gezellig en ook zo goed voor ons Frans. We mailen nog steeds met elkaar.
Waarom deze blog? Geen idee. Ik bedacht het vannacht toen ik niet kon slapen. En ik bedacht me dat het altijd onverwacht was. Van al deze mensen hebben we dus niemand zelf uitgenodigd. Maar het gebeurde gewoon. En eigenlijk hadden we nooit echt plek. Maar met wat improviseren lukte het toch steeds. Misschien kan ik nog eens een B&B beginnen.

Reacties

deweblogclub op 25-02-2010 19:31
Hoi hoi
heb je het bosje ondertussen ontvangen??
Ik dacht hoor niks dus zal er maar eventjes om gaan vragen....
hubenyvonne op 25-02-2010 19:53
Waarom verwonderd me dit helemaal niet??
 
Wie weet komen we ook nog eens langs, Friesland ken ik nog helemaal niet,
 
doei, mooie avond,
yvonne
Famke op 25-02-2010 19:55
Yvonne: je hoeft niks af te spreken. Je staat gewoon bij ons op de stoep en dan laten wij je wel binnen. En hoelang? ach, daar maakten de anderen zich ook niet druk om. Haha, van harte welkom hoor. En Friesland is echt heeeeeeel mooi.
Ans op 26-02-2010 00:45
In tegenstelling tot Yvonne hierboven ken ik Friesland wel een beetje en dan vooral Bolsward. Ik heb/had er familie wonen. Mijn neef Max (een paar jaar geleden gestorven) had er een kledingwinkel die nu overgenomen is door zijn dochter. Mijn ouders zijn in de oorlog heel lang in Bolsward ondergedoken geweest bij fantastische mensen en mijn ouders hadden het daar vaak over. Mijn moeder las overigens Friese boeken, ze had er heel wat!
 
Bij mijnouders hadden we ook regelmatig logé's, elk familielid dat ziek, zielig of overspannen was kwam bij ons en soms voor lange tijd. Maar later werd mijn moeder ook niet vergeten, zelfs toen ze dement was kwamen ze haar nog regelmatig opzoeken, ook neven en nichten die ver weg woonden en toen ze stierf kwam één nichtje er zelfs voor terug uit Luxemburg.
Dat heeft ons toen wel heel veel goed gedaan! Ik denk dat vrijwel alle neven en nichten er toen waren (en dat zijn er heel wat).
 
 
Famke op 26-02-2010 08:18
Ans: Max heb ik natuurlijk wel gekend en zijn zoon Ronald nog beter. Die heeft een tijdje bij ons op de afdeling gewerkt. En Friese boeken heb ik ook bij de vleet (geërfd van mijn schoonmoeder) alleen jammer dat ik geen Fries lees. Ook mijn vader heeft hier in de oorlog ondergedoken gezeten. Toen hij eens met mijn (toen a.s.) schoonvader sprak over die tijd, bleek dat ze naast elkaar ondergedoken hadden gezeten. En toen wij hier kwamen wonen, tja, iedereen kende mijn familie omdat het zakenmensen waren en dan hoor je de leukste verhalen. Meestal die verhalen, die je ouders niet willen dat je hoort. En dat zijn de leukste. Haha. Groetjes Famke
Leo op 26-02-2010 09:52
Goed te weten dat er in geval van nood altijd een plekje te vinden is...Ook al is het ver weg van de zo geliefde Westertoren. Hier kwam ooit zoonlief een paar weken inwonen. Omdat we kantoor in huis voeren en ook nog een minimuseumpje proberen overeind te houden bleek dat best heel erg lastig. Normaal kamers zat, maar alles staat hier vol....Dan is inwonen best ingewikkeld. Maar in geval van nood is overal een bed te plaatsen. Uiteraard! Maar of wij zover zouden gaan als jij hebt gedaan? Kweennie.....Heel fijn (en rustig maar gezond) weekend Friese dame!
Ans op 26-02-2010 14:30
Ronald ken ik persoonlijk niet, alleen via Hyves hebben we wel eens contact (er is een familiehyves). zijn oma en mijn moeder waren zussen. Ik ben met de begrafenis van Max in Bolsward geweest en kort daarvoor bij die van zijn broer Leo.
Leuk dat jij familie van mij ken!
Die friese boeken van moeder kan ik mij heel goed herinneren, want ik zag die titels altijd als ik aan tafel zat te eten en dan probeerde ik te ontdekken wat het betekende. ("Om Gysbert Japiks hinne" "Iepen vinsters" "In staande vrouw allinne" of zoiets).
Jet. op 26-02-2010 15:06
Nou als we eens in de buurt van Friesland verdwalen en we hebben geen slaap plek weten we je te vinden hoor hiihih.
Ja en al heb je weinig plek in huis , als er nood aan de man is heb je toch altijd wel een plekje voor iemand .
Maar dat zal ook heel wat eters aan tafel hebben gegeven , super gezellig natuurlijk !
Fijn weekend hoor .
Liefs Jet.
boclau op 26-02-2010 19:21
Wel fijn voor al die mensen/kinderen en dieren dat ze bij jullie konden blijven zolang als ze wilden!
Mooi verhaal in ieder geval, al ben ik wel nieuwsgierig naar het verhaal achter de dieren!
dikkemick op 26-02-2010 19:30
Hoi Famke,
 
Leuk, we wilden altijd al eens Friesland verkennen en als we dan in "Hotel De Zoete Inval" mogen vertoeven, lijkt ons dat helemaal geweldig!
 
Wanneer hebbie een kamertje vrij?
 
Laat maar wat weten hahahaha......
Groets,
Dikke Mick
Geke op 27-02-2010 12:58
Als ik de reactie's zo lees dan krijg je het nog druk whahaha.
Maar jullie zijn wel erg gastvrij want wat zijn er al veel geweest.
choices op 28-02-2010 06:50
Het is een optie , maar spontaan iemand onderdak geven is nooit verkeerd denk ik.
 
Fijne dag en liefs
Ann
hubenyvonne op 28-02-2010 10:42
Hoi Famke,
 
moet je echt doen, dat is zoooo leuk (en verslavend) die webcams, heerlijk!!
De winter duurt me altijd te lang, o.a. omdat ik (en velen met me) zo uitkijken naar 1 maart.
Veel plezier,
yvonne
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Wil je niks missen van wat ik schrijf?
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Waar komen jullie vandaan?
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl