Wow! Zoveel lezers, wat leuk!
View My Stats
Laatste reacties
Mijn boekjes

Famkes weblog

Op 4 december is mijn boekje "Famkes Weblog" uitgekomen. Het gaat over de (on)gewone dingen die allemaal in ons gezin gebeuren.

Dwaze maar ook serieuze dingen worden er in besproken, zoals de innige band die Famke met haar vader had.
Nostalgie, vermengd met zaken uit het heden.
 
Het boekje is te bestellen bij mij. Stuur me dan een mailtje (famkesweblog@gmail.com) en ik zal ervoor zorgen dat je een boekje krijgt. Het boekje heeft 176 pagina's, is geïllustreerd door Amy en het kost € 15,95.
----------------------
 
Famke gaat worldwide
 
 
Donderdag 24 juni is mijn tweede boekje "Famke goes worldwide" uitgebracht. Famke vertelt vol humor over haar gezin, waar steeds de meest dwaze dingen gebeuren. Wil je eens lekker lachen? Bestel dan een boekje. Het boekje is 111 blz. dik en het kost € 14,95. De illustraties zijn wederom van dochter Amy. Stuur me een email en ik zorg ervoor dat je het gevraagde krijgt. Emailadres: famkesweblog@gmail.com
---------------------
 
@ Famkeshome
 
 
Op 25 november is mijn derde boekje @Famkes home uitgekomen.
Als blunderen een beroep is dan is Famke zo ongeveer een professional. In @Famkes home vertelt ze op een vrolijke manier over de dingen die allemaal fout gaan in haar gezin. Ze spaart niemand, vooral zichzelf niet. Een heerlijk boek met ondanks de dwaze situaties toch ook veel herkenningspunten. Lach, herken en geniet!
Wil je dit boekje bestellen? Dan kun je een mailtje sturen naar famkesweblog@gmail.com en dan zorg ik ervoor dat je een boekje krijgt.

 

.
De kalfjes
Toen ik als 10 jarige een jaar in Canada was voor mijn gezondheid stond er ook een logeerpartij op het programma bij mijn oom Theo, de zoon van mijn tante (die voor mij gezorgd heeft). Ik was dol op oom Theo, maar zijn vrouw vond ik een jaloerse draak. Ik was dan ook altijd blij als hij thuis kwam van zijn werk. Eigenlijk was zijn droom altijd geweest om boer te worden maar ja, dat lukte niet. Zodoende werkte hij bij de General Motors maar had hij bij zijn huis een stukje land waar tot mijn grote vreugde een kalfje rond liep. Als hij het diertje moest verzorgen mocht ik altijd mee. En ook als hij er niet bij was ging ik vaak naar buiten. Enig idee wat een leuke gesprekken je met zo'n beestje kunt hebben? Hij heette Dryer. Een rare naam vond ik het maar ach, wat kon mij dat ook schelen, ik vond het een pracht beest. En omdat ik overdag alleen was (alle kinderen moesten naar school) werd Dryer mijn vriendje. Uren kon ik bij hem blijven, kletsen, aaien, dromen.
Op een donkere dag kwam er opeens een veewagen voor rijden.
"Wat komt die doen?" vroeg ik in shock aan mijn tante.
"Die komen Dryer ophalen?" zei mijn tante.
Dryer ophalen? Moest die naar de veearts of zo? Welnee, tantelief vertelde doodgemoedereerd dat Dryer geslacht werd. En dat ze van dat geld een droger (een dryer) ging kopen.
Lieve help, ik rende naar buiten en gilde de hele wereld bij elkaar. Mijn tante was woest. Maar ik plakte mezelf vast aan het kalfje die natuurlijk ook tekeer ging.
Ach, wat verbeeldde ik me wel. De mannen pakten me beet en brachten me naar de living room, waar ik boos onder de tafel ging zitten. En ondertussen werd die arme Dryer in de wagen gehesen.
Hoe mijn beide tantes ook probeerde me onder de tafel weg te krijgen, het lukte niet.
"Ach", zei mijn tante Anneke, die mij verzorgd heeft, "laat ze maar. Het gaat vanzelf wel weer over."
Had ik trouwens al eens verteld dat ik heel koppig kan zijn? Ik heb dus de hele dag boos onder de tafel gezeten. Ik heb zelfs mijn broodje daar opgegeten. En toen mijn oom thuis kwam vloog ik hem aan. Hij kon het hier toch niet mee eens zijn?
Toen hij vertelde dat het zijn idee was geweest heb ik een week niet meer met hem gesproken. Viel die even van zijn voetstuk af, die dierenbeul. Wat was ik boos. Ik wilde weer naar huis, naar mijn vader. Die, als we op bezoek gingen bij mijn zelfslachtende oom die slager was, naast mij op het bankje ging zitten wachten tot hij klaar was. Omdat hij daar ook niet tegen kon. (zie blogje: de aanstelster)
Een week later kwam er weer een kalfje, een rood kalfje. Een schatje!
"En wat gaan jullie hier voor kopen?" vroeg ik boos.
"Hoe noemen jullie deze?"
"Red", zei mijn oom, "kijk maar, omdat hij rood is."
En daar werd ik weer helemaal blij van. Joepie, weer een kalfje om verzorgd te worden en deze werd lekker niet geslacht.
Wist ik veel dat mijn oom niet durfde te zeggen dat ook deze hetzelfde lot zou ondergaan dan Dryer. En dat ze mij niet weer overstuur wilden maken. Daarom noemden ze hem maar Red. Dat was tenminste een veilige naam. Bovendien, tegen de tijd dat deze rijp was voor de slacht, was ik alweer terug in Nederland.
En kon mijn oom weer de lieve oom uithangen. En had ik nog een leuke tijd daar.

Reacties

Quadrisquare.punt.nl {} hanny op 01-12-2010 12:02
Oh.. ik kan het me hélemaal voorstellen Famke ! !
ik zou ook zo gereageerd hebben als kind !
Kalfjes zijn zo lief hè, en ze likken je met hun ruwe tong of zuigen op je hele arm..
Goed handen en àrmen wàssen daarna...
Hun lot is over het algemeen minder aardig, dus zit er maar één ding op :
vegetarier worden !
 
het lukt me niet hier een muistekening van mij van een kalfje te plakken... pech !
 
Lieve groet,
hanny
Bertie op 01-12-2010 15:23
Tja, dat was heel gewoon op het platteland en misschien nog steeds, hier en daar. Waarschijnlijk werden om die reden kind- en diervriendschappen niet aangemoedigd?
hubenyvonne op 01-12-2010 19:26
Wat zul je boos en verdrietig geweest zijn, maar van de andere kant:
het is wel het ware boerenleven. Wij hebben nogal eens de neiging (en ik zeker!) om het te idealiseren, maar de beesten zijn er toch echt om het geld mee te verdienen.
Nu ben ik het niet eens met kalfjes slachten, zal ook nooit kalfsvlees eten, maar helaas vind ik veel ander vlees nog steeds lekker.
lieve groet van toch wel een echte dierenliefhebster,
yvonne
sonja op 02-12-2010 11:13
het doet denken aan "Flappie" van Joep van het 't Hek...
Zielig...
gr.
sonja
dikkemick op 02-12-2010 15:14
Kijk, daar is Dryer dan....(Vrij vertaald naar citaat Flappie van Youp)
Nee, een verhaal dat heel herkenbaar is voor veel kinderen!
En dat je koppig kon zijn, nee, wist ik niet hihihi...
Amy wel toch? Van wie had die dat ook al weer?
 
Groets,
Dikke Mick
Ans op 04-12-2010 00:28
Jakkes, wat kan ik mij goed voorstellen dat je witheet was! Natuurlijk worden dieren geslacht, maar dat zijn dan geen dieren die je kent. Bovendien was dit ook nog eens helemaal onverwachts, zo plotseling, dat is dubbel schrikken!
choices op 07-12-2010 07:05
Goedemorgen Famke, hier ziet het er weer glad uit dus oppassen geblazen weer.
Fijne dag en liefs.
 
Ann
boclau op 07-12-2010 20:15
Kan me voorstellen dat je de hele dag onder de tafel hebt gezeten! Ik zou me ook aan zo'n beestje gaan hechten en als je dan hoort dat hij naar de slacht gaat...
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Wil je niks missen van wat ik schrijf?
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Waar komen jullie vandaan?
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl