Wow! Zoveel lezers, wat leuk!
View My Stats
Laatste reacties
Mijn boekjes

Famkes weblog

Op 4 december is mijn boekje "Famkes Weblog" uitgekomen. Het gaat over de (on)gewone dingen die allemaal in ons gezin gebeuren.

Dwaze maar ook serieuze dingen worden er in besproken, zoals de innige band die Famke met haar vader had.
Nostalgie, vermengd met zaken uit het heden.
 
Het boekje is te bestellen bij mij. Stuur me dan een mailtje (famkesweblog@gmail.com) en ik zal ervoor zorgen dat je een boekje krijgt. Het boekje heeft 176 pagina's, is geïllustreerd door Amy en het kost € 15,95.
----------------------
 
Famke gaat worldwide
 
 
Donderdag 24 juni is mijn tweede boekje "Famke goes worldwide" uitgebracht. Famke vertelt vol humor over haar gezin, waar steeds de meest dwaze dingen gebeuren. Wil je eens lekker lachen? Bestel dan een boekje. Het boekje is 111 blz. dik en het kost € 14,95. De illustraties zijn wederom van dochter Amy. Stuur me een email en ik zorg ervoor dat je het gevraagde krijgt. Emailadres: famkesweblog@gmail.com
---------------------
 
@ Famkeshome
 
 
Op 25 november is mijn derde boekje @Famkes home uitgekomen.
Als blunderen een beroep is dan is Famke zo ongeveer een professional. In @Famkes home vertelt ze op een vrolijke manier over de dingen die allemaal fout gaan in haar gezin. Ze spaart niemand, vooral zichzelf niet. Een heerlijk boek met ondanks de dwaze situaties toch ook veel herkenningspunten. Lach, herken en geniet!
Wil je dit boekje bestellen? Dan kun je een mailtje sturen naar famkesweblog@gmail.com en dan zorg ik ervoor dat je een boekje krijgt.

 

.
Te laat
Ik werd op een middag op mijn werk gebeld. Net de vorige dag had ik ontslag genomen omdat ik mijn werkplek niet leuk vond. En dom genoeg gaf ik dat ook op als reden. Ik was dus niet zo populair op dat moment. En dan komt je baas in je kantoor met de mededeling dat er telefoon voor je is. Nee, dat vond ik niet leuk. Het was mijn vader die vertelde dat mijn tante (die mijn hele leven voor me gezorgd heeft) in het ziekenhuis was opgenomen. En omdat ik het toch al niet leuk vond op mijn werk, ben ik gewoon naar huis gegaan. Niet in de gaten hebbend hoe ernstig het met mijn tante was. Een paar uur later (voor ik haar had kunnen bezoeken) was ze overleden.
Ik besloot per direct thuis te blijven om voor mijn vader te zorgen. Nu snapte ik best wel dat het voor mijn vader moeilijk was. Hij bleef alleen achter met een chagrijnige vader en een tienerdochter, die op huishoudelijk gebied nu niet een van de handigste was. Maar toch, hij had best ook een beetje rekening met mij kunnen houden. Hij was niet de enige die verdrietig was.
2 weken later leerde ik mijn lief kennen. Mijn vader besloot de moderne vader te gaan uithangen (ook al vond hij het vreselijk) en vroeg wanneer ik "dat figuur" eens meenam. Ik was reuze in mijn nopjes en zei dat ik hem dezelfde avond mee zou nemen. Eerst uitgaan (ja daaag, dat mocht 2x in de maand dus dat moest wel doorgaan) en dan zou ik hem meenemen.
Nu had mijn vader de vaste gewoonte om half 10 de honden uit te laten, zijn corset af te doen en zijn streepjespyama aan te doen met zijn geblokte pantoffels. Geen gezicht, maar ach, geen hond die het zag. Nou ja, onze 2 honden dan, maar die letten niet op mode.
Toen ik lief 's avonds laat meenam, belde ik keurig aan. Dan kon mijn vader in stijl de deur opendoen en ja, daar verheugde ik me toch wel op.
Maar wat een schrik. Mijn vader was reeds in streepjespyama met sloffen, had zijn gebit uitgedaan en keek (zonder bril) kippig naar lief.
"En wie is dit nu weer?" informeerde hij. Alsof ik elke week een nieuwe lief meenam.
Ik was woest. Maar ach, lief vond het wel grappig.
Elke keer flikte mijn pa het weer om, als ik thuiskwam met lief, in zijn pyama te zitten en na een kwartier duidelijk te maken dat hij maar weer moest ophoepelen. En dan liet hij hem uit. Mij stuurde hij dan als een klein kind naar bed.
Lief pikte het allemaal. Hij stelde zelfs een keer voor om "vroeg" naar huis te gaan. Zo stonden we die avond al om 's avonds 11 ipv 12 uur op de stoep.
Mijn vader, in pyama en tandeloos, was enthousiast.
"Zal ik een kopje koffie zetten?" stelde hij voor. Nu, dat was voor zijn doen al heel wat. En hoewel lief veel liever een pilsje of zo had, knikte hij blij.
"Ja lekker."
"Als jullie dan even de honden uitlaten, zet ik vast koffie. Goed?"
Mijn vader was echt in een goede bui. En ja hoor, wij wilden best de honden uitlaten. Ze liepen altijd los omdat wij tegenover het land woonden. Je klapte in je handen en ze kwamen er weer aan. Lekker gemakkelijk.
Dus gingen wij gezellig gearmd de honden uitlaten. En tja, we hadden net verkering en de honden redden zich wel. En we waren zo vroeg thuis, mijn pa was enthousiast, ja hoor we konden best wel even rustig aan doen.
Waar het fout ging, weet ik niet meer. Maar we vergaten finaal de tijd.
Ik weet nog wel dat we het reuze gezellig hadden met zijn tweetjes tot ik opeens mijn vader hoorde.
"Zijn jullie hier?" riep hij woest uit. "En waar zijn de honden?"
Huh? Honden? Honden??? Lieve help, waar waren de honden?
Lief klapte in zijn handen en we hoorden al wat lawaai. Daar kwamen ze al aan.
Helaas, alleen Cesar kwam aangerend en sprong blij tegen mijn boze pa op.
"Eh? Waar is Radja?" vroeg ik aan de hond.
Op zulke momenten als ik eigenlijk ernstig moet blijven, moet ik ook zo vreselijk lachen. Zo erg is dat.
"Zoek Radja," riep lief.
Die vond de hele situatie wel grappig. Zijn ouders maakten nooit zo'n drukte over tijd en uitgaan, maar mijn vader was daar zo ouderwets in. Het liefst bond hij me vast op mijn kamer en liet me pas uit als ik 50 jaar was. En hier zou ik ongetwijfeld weer een heleboel gedonder om krijgen.
Ohoh, wat was de mankwaad.
We hoorden Cesar wegrennen en toen hoorden we "Ieks". Oh nee he, Radja zat vast in het prikkeldraad met zijn krulletjes en Cesar had hem even losgemaakt. In zijn bek genomen en los getrokken.
Mijn vader was zo boos dat we zo lang weg waren gebleven.
"Nou ja zeg, lang, valt wel wat mee toch?" probeerde ik nog.
Maar het was inmiddels half 4 's nachts. Haha, dat was nog eens een lange wandeling geweest.
En dan te bedenken dat het juist liefs idee was om deze keer vroeg naar huis te gaan. Om mijn vader te plezieren. En nu werd hij bijna ons erf af gevloekt.
Het moet wel ware liefde geweest zijn dat hij dat allemaal gepikt heeft. Haha.

Reacties

baasbraal op 20-12-2010 21:54
Mooi verhaal Mary! Ik zie je nukkige vader  'met' zonder tanden voor me. Maar half vier is ook wel erg laat!
Bertie op 20-12-2010 23:02
De honden vergeten.... wat waren jullie in hemelsnaam aan het doen??☺☺
baasbraal op 20-12-2010 23:11
@Bertie: Moet je dat nou echt vragen?
Bertie op 20-12-2010 23:16
Nou ja, misschien waren ze naar de supermarkt, weet ik veel...
Famke op 20-12-2010 23:30
' s nachts om half 4 naar de supermarkt? Ja dat had mijn vader vast geloofd. We gingen zo in mekaar op dat we alles vergaten. Zelfs de honden. Maar het was allemaal erg braaf hoor.
dikkemick op 20-12-2010 23:39
Whahahaha....dat terwijl half vier helemaaaaal niet laat is, maar juist errug vroeg hihihi......
Een prachtig verhaal en idd...de ware liefde dat kan niet anders!!!
Bertie op 20-12-2010 23:43
Famke, ik verzon vroeger de gekste smoezen:-)) Soms deed mijn moeder of ze me geloofde, dat was het makkelijkste.
Marjan op 21-12-2010 07:44
Haha mooi verhaal.... ach ook al ben ik dan iets (niet veel) jonger.... mijn pa vond dat ik op zaterdagavond stipt om 1 uur thuis moest zijn, 10 minuten telaat en hij stond al voor de deur duwde mij naar binnen en siste tegen Rene dat hij de andere dag niet welkom was... dus wij waren altijd al om 10 voor 1 thuis dan konden we nog even snel afscheid nemen...
Op een avond gebeurde het dan toch.... we kregen onderweg naar huis een klapband met de auto, oeps wat was dat eng.... en tja natuurlijk nog geen mobiele telefoons die bestonden nog niet, dus om half 3 reden we de straat in met een verwisselde band zo'n klein thuiskomertje hihi. Mijn pa kookte.... was helemaal rood en het stoom kwam haast uit zijn oren.... en geloofde hij ons???? nee tuurlijk niet zelfs toen Rene de kapotte band in de achterklep liet zien nog geloofde hij het niet, en dat terwijl we toch best angstige momenten hadden meegemaakt....
Rene mocht een maand lang niet langskomen ik had straf en owee bellen dat mocht ook niet.... tja paps was daar heel streng in .... en ik.... ik sprak gewoon af dat Rene me elke morgen naar me werk bracht hihi konden we elkaar toch nog zien.....
 
Knuffffff Marjan
lentesneeuw op 21-12-2010 08:20
enne de koffie was zeker koud hihihiih
wat een heerlijk verhaal....
 
Geke op 21-12-2010 08:43
Kijk dit is nu echte liefde.
Mijn vader was ook heel stipt maar ik mocht wel elke zaterdagavond uit, alleen had je toendertijd andere tijden wat uitgaan betreft dan nu en werd het nooit laat.
Famke op 21-12-2010 08:51
Geke: leuk dat je er weer bent. Ja, wij moesten ook vroeg thuis zijn. Tegenwoordig gaan ze dan pas weg. En half 4 thuis komen, nou dat was je wel een sloerie hoor, haha.
hubenyvonne op 21-12-2010 09:00
Duidelijk dat dit echte liefde was en is, en ach, jouw vader hield duidelijk ook veel van je en was bezorgd.
Kan het me (nu, als wijze oude vrouw) goed voorstellen.
 
Alleen dat de ene hond de andere uit het prikkeldraad trekt fascineert me nogal, ging dat niet erg hardhandig? Of hardpotig?
 
groetjes,
yvonne
Ans op 21-12-2010 11:09
Jullie waren de tijd een ietsepietsie vergeten? Hahahaha, moeilijk om daar een smoes voor te verzinnen.
Ook een leuke eerste ontmoeting van je vader met lief haha, zonder gebit en dan in pyjama met die pantoffels, ik zie het voor me. Wonderlijke honden hadden jullie, dat de één de ander uit het prikkeldraad trekt!!!
Edwin op 21-12-2010 16:40
Vaders zijn altijd bezorgd om dochters omdat ze zichzelf kennen van vroeger.
 
Jou lief is een ware lief gebleken. Maar je moet er wat voor over hebben om de vrouw van je leven te krijgen.

fijne feestdagen!
Groet Edwin
djust op 22-12-2010 12:16
Gosh hier nog eentje die altijd heel vroeg en altijd precies op tijd thuis moest zijn van zijn pa. Heel herkenbaar dus je stukje.
 
Zou het hierdoor komen dat ik sindsdien altijd zo rebels ben en ageer tegen alles waarin het woordje "moet" zit?
 
 
 
boclau op 22-12-2010 12:20
Hihi, leuk verhaal weer! Apart dat Cesar Radja lostrok uit het prikkeldraad, ben wel benieuwd hoe dat dan gebeurde.
choices op 22-12-2010 12:32
.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Wil je niks missen van wat ik schrijf?
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Waar komen jullie vandaan?
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl