Wow! Zoveel lezers, wat leuk!
View My Stats
Laatste reacties
Mijn boekjes

Famkes weblog

Op 4 december is mijn boekje "Famkes Weblog" uitgekomen. Het gaat over de (on)gewone dingen die allemaal in ons gezin gebeuren.

Dwaze maar ook serieuze dingen worden er in besproken, zoals de innige band die Famke met haar vader had.
Nostalgie, vermengd met zaken uit het heden.
 
Het boekje is te bestellen bij mij. Stuur me dan een mailtje (famkesweblog@gmail.com) en ik zal ervoor zorgen dat je een boekje krijgt. Het boekje heeft 176 pagina's, is geïllustreerd door Amy en het kost € 15,95.
----------------------
 
Famke gaat worldwide
 
 
Donderdag 24 juni is mijn tweede boekje "Famke goes worldwide" uitgebracht. Famke vertelt vol humor over haar gezin, waar steeds de meest dwaze dingen gebeuren. Wil je eens lekker lachen? Bestel dan een boekje. Het boekje is 111 blz. dik en het kost € 14,95. De illustraties zijn wederom van dochter Amy. Stuur me een email en ik zorg ervoor dat je het gevraagde krijgt. Emailadres: famkesweblog@gmail.com
---------------------
 
@ Famkeshome
 
 
Op 25 november is mijn derde boekje @Famkes home uitgekomen.
Als blunderen een beroep is dan is Famke zo ongeveer een professional. In @Famkes home vertelt ze op een vrolijke manier over de dingen die allemaal fout gaan in haar gezin. Ze spaart niemand, vooral zichzelf niet. Een heerlijk boek met ondanks de dwaze situaties toch ook veel herkenningspunten. Lach, herken en geniet!
Wil je dit boekje bestellen? Dan kun je een mailtje sturen naar famkesweblog@gmail.com en dan zorg ik ervoor dat je een boekje krijgt.

 

.
De zwemkampioen
Ik was nu niet bepaald een gymnastisch kind. Misschien kwam dat wel omdat ik zo vaak in het ziekenhuis lag, maar ik vond ook alles eng. Op een trampoline springen en dan zo op de bok: eng, in de ringen over de kop: eng, alles vond ik eng. Nu konden de gymleraar en ik toch al niet zo goed met elkaar en achteraf denk ik dat het een ook wel met het ander te maken had. De klas gierde natuurlijk als ik beweerde het niet te durven (en het dan ook niet deed) en dat moedigde me natuurlijk wel vreselijk aan om zo door te gaan.
Nee, gymnastiek was niet mijn ding. Zwemmen weer wel. Daar was ik dol op. Toen wij nog een boot hadden en ik in de sloot gegooid werd (met zwemvest hoor) vond ik dat ook weer doodeng maar in het zwembad vond ik heerlijk. Elke dag vanaf de lente tot de herfst lag ik elke avond met mijn vriendinnen in het zwembad. Heerlijk, na het avondeten nog lekker even een uurtje zwemmen. Toen (beginjaren 60) had je nog geen verwarmde baden, dus onze eerste blik bij binnenkomst was op het bordje waar de watertemperatuur op stond. Maar bij 17 graden (brrrr) keken wij al tevreden. Ja hoor, er kon best gezwommen worden.
De gymleraar kreeg een lumineus idee. De gymlessen veranderden in zwemlessen. Gloeiende, gloeiende! Ik vond het pure heiligschennis. Dat deed je toch niet! De herinnering aan die heerlijk avonden mocht hij toch niet zomaar bezoedelen!
Ik had de pest in. En toen wij op een rijtje in zwempak aan de kant van het bad stonden en om de beurt er in moest springen, nam ik een beslissing. Ik deed het niet!
Dus toen ik aan de beurt was, schudde ik mijn hoofd. Nee, deze dame ging niet zwemmen. Want "dat durf ik niet".
De gymleraar was stomverbaasd. Huh? Niet durven?
"Nee", zei ik staalhard, "ik ben bang voor water."
De klas begon natuurlijk alweer te giechelen, en oh, dat sterkte me altijd zo in mijn voornemens. Daar was ik zoooo gevoelig voor.
En zo kwam het dat ik bij de zwemlessen aan de kant stond, iedereen aanmoedigend, dat dan weer wel. En elke keer kwam de gymleraar bij me, probeerde me te motiveren, maar (heb ik al eens verteld dat ik heel koppig kan zijn? Ja he?) ik bleef volhouden dat ik als de dood voor water was.
Nu maakte hij het me wel moeilijk hoor, want normaal gesproken werd hij boos. En dan is het voor een puber veel gemakkelijker om vol te houden, maar nee, hij probeerde me te helpen. Hij probeerde me op een psychologische manier (denk ik) van mijn "waterangst" af te helpen. Hij was zo eh, zo lief, jakkie, akelig vond ik dat.
En ik besefte dat ik het op een gegeven moment op moest geven. Mijn angstverhaal. Dus moest ik wat anders bedenken.
"Ik kan niet", zei ik nadat ik beloofd had "dat ik het zou proberen".
"Ik ben ongesteld".
Nu, die kwam aan. Zoiets zei een meisje in de 60er jaren niet tegen haar leraar. Hij geneerde zich dan ook dood.
Een paar dagen later (we zwommen 2x per week) vond ik dat ik het best nog een keer kon volhouden. En omdat ik graag overdrijf beweerde ik het de week daarna weer. En daarna weer. Hij durfde toch niet verder te vragen, haha.
Op een gegeven moment vroeg hij heel voorzichtig "of dit wel normaal was."
Tja, wist ik veel, ik was pas 12 en had er nog weinig ervaring mee, maar idd mijn ouders hadden al een afspraak bij de dokter gemaakt. Die het ook heel eigenaardig vond, maar ja, wat moest je er aan doen? Niks! En dus bleef ik mooi aan de kant van het bad staan, iedereen aanmoedigend. Dat dan weer wel.
Mijn vriendinnen lagen in een deuk. Elke avond in het zwembad en bij de les.......
De laatste zwemles van het jaar besloot ik aardig te zijn. Mijn leraar had al aangeboden dat hij met mij mee zou springen "omdat ik zo bang was. Er zou me echt, echt niets overkomen."
"Nou vooruit," bromde ik en sprong meteen, hem meesleurend met kleren en al. Tja, dat was natuurlijk reuze leuk en hij kon me er ook geen straf voor geven want hij had het zelf aangeboden. Nou ja, niet met kleren aan natuurlijk, maar ach, ik had hem verkeerd begrepen. En omdat ik toch al in het water lag, kon ik ook best een stukje meezwemmen. Bovendien irriteerde het me ook wel om met dat mooie weer aan de kant te staan. Nee, ik ging lekker even meezwemmen. Ik had het toch al opgegeven dus van gezichtverlies was geen sprake.
Na de les nam hij mij apart. Hij was stomverbaasd. Wat had ik een stevige zwemslag. Wist ik wel dat ik een enorm talent in me had? Een zwemtalent? Dat iemand die voor de eerste keer zwom en dan met zo'n sterke slag, ja die had het echt in zich om kampioen te worden. Zwemkampioen! En hij zou me daar graag, heel graag zelfs, in zijn vrije tijd desnoods in willen begeleiden.
Tja, toen geneerde ik me toch wel een beetje.

Reacties

hubenyvonne op 28-05-2011 09:06
Gymleraren zijn grijs geworden van mij, maar ze kwamen hier dan ook nooit op het idee om te gaan zwemmen. Zou ik beslist ook een hekel aan gehad hebben, alles wat naar beweging zonder doel rook, vond ik een idioot tijdsverdrijf.
 
Jouw leraar heeft zich wel erg gemakkelijk laten inpakken door jou, hoewel het wel verdomd moeilijk zal zijn om tegen een 12-jarige op te treden, die heel bewust de kont tegen de krib gooit.
 
Ach, alles is goed gekomen met ons, toch?
 
Anton op 28-05-2011 09:15
hallo
 
hahah dat elke dag zwemmen heerlijk wij hadden hier een jaar kaart van het buiten bad en in de vakntie gingen we s`morgen om 8 uur al naar het zwembad en om 20 uur kwamen we thuis haha
 
wel leuk dat je de leraar zo tuk heb genomen en idd alshij je daarna wil gaan helpen
 
Eeen heel fijn weekend en geniet ervan knufs van anton en mama
Margarita op 28-05-2011 14:03
Wat een prachtig verhaal, ik heb het met een glimlach zitten lezen. Wat hield jij je gymleraar voor tuk, whahaha. Geweldig hoe je zo vol hield :)
boulebalweblog op 28-05-2011 20:40
Hoi Famke
Waar is dat joodakerkhof in Bolsward?
Zou ik graag willen weten.
Ja de een durft alles en de anders id spook benauwd dat er iets zou gebeuren
Ik was vroeger nergens benauwd voor mijn vader zei altijd dat gog van mij ziet nergens gevaar in .
Maar ik leef nog en dat drieste is nu wel voorbij
 
Dit is het schrijverspunt op 29-05-2011 00:21
Geweldig je logje,hi,hi.Je hebt mij erg opgevrolijkt, zie mijn log waarom,hi,hi.
 
p.s. laat even weten of je af en toe of vaker wilt lansgkomen ?
(ivm met vriendenlijstje?)
 
Je blijft welkom hoor, maar met mensen in het vriendenlijstje die regelmatiegr langskomen, wil ik msischien laterwat meer gaan delen, vandaar effe het vraagje ?
 
Wat jij wilt, kies maar oke ?
Dan ebdoel ik uit, af en toe of vaak langskomen ?
 
p.s. Het vriendenlijstje gebruik ik toch alleen voor de privelogjes, niet als aanduiding van wel of niet welkom oke ?
 
Geniet van je zondag !
 
gr. van Mar
Dit is het schrijverspunt op 29-05-2011 01:57
hoi schat
 
Welke keuze wil je maken ?
Er staat wat i nde log ook wat de frequentie inhoud.
 
vaker is niet elke week of dag hoor.is gewoon af en toe.
 
Sommige mensen komen liever heel erg af en toe, snappie ?
 
Wil je wel of geen privelogs lezen,het is het aan jou snappie ?
 
gr. Mar
Dit is het schrijverspunt op 29-05-2011 01:58
p.s. waar kan ik dat poppetje weghalen naast mijn reactie ?
 
gr van mar
Dit is het schrijverspunt op 29-05-2011 02:01
Ik heb je eerste reactie effe weggehaald.
 
Welke keuze?
Herkansing,hi,hi, goed ?
 
 
Kiezen is lastig he ?
 
gr van Mar
choices op 29-05-2011 06:44
hahaha zoals altijd schiet ik weer in de lach bij je verhalen. Tja mijn gymleraar zei dan, laat maar zien, en dat heeft hij geweten, ook in die tijd wisten we al dat hij zo iets niet hoorde te vragen.
Ik heb het nooit leuk gevonden gym en schoolzwemmen niet.
Vrij zwemmen daarintegen wel.
Fijne zondag Famke.
 
Liefs
Ann
Ans op 29-05-2011 13:14
Hahaha, je bent echt een stijfkop!!!
Dat angstige had ik ook! De bok vond ik doodeng, ik moest altijd opgevangen worden. Doordat ik het eng vond, deed ik het veel te voorzichtig en kwam meestal bovenop de bok te zitten i.p.v. er overheen. Klimrekken...brrrrr, de ringen...alleen een beetje zwaaien, dat vond ik nog wel leuk, zelf met halve draai ging het, maar vooral niet te hoog!
Het gekke is dat het gewoon geaccepteerd werd, er werd niet geplaagd of zoiets.
Zizy-Marlene op 29-05-2011 15:37
Vreselijk moeten lachen om jouw verhaal...maar ook kwam mijn angst voor water weer naar boven..nou niet zozeer angst voor water.. maar meer met mijn hoofd onder water gaan..ik moest ..en nog grond onder mijn voeten en het water tot het puntje van mijn neus mocht net... ik ben speciale zwemlessen gaan nemen daarvoor ..mijn mijn angst is nooit weggegaan. Mijn zoon wou ik die angst niet geven... en dat is gelukt //hij is een wedstrijdzwemmer en waterpolo-er geworden...
 
fijne week.
groets Wil/Zizy
Geke op 30-05-2011 08:15
Whahaha wat ben je er ook één en is je ongesteldheid beter geworden of heb je dat nog constant.
Edwin op 31-05-2011 14:45
Ja, ook ik moet lachen om je logje dat weer hilarisch is. Ik was een slechte gymmer. Ruik nog die vreselijke geur van het gymlokaal. Op de bok bleef ik vaak steken, en ik was bang om uit de ringen te vallen. Zwemmen heb ik geleerd in een openluchtbad, en het was niet eens zomer. Achter ongesteldheden heb ik me helaas nooit kunnen verschuilen. 
 
Een fijne week
Groet Edwin
 
 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Wil je niks missen van wat ik schrijf?
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Waar komen jullie vandaan?
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl